អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិនៅភ្នំពេញនឹងបញ្ចប់ប្រវត្តិប្រតិបត្តិការរយៈពេល៦៦ឆ្នាំ នៅថ្ងៃទី៩ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៥។ ដើមឡើយមានឈ្មោះអាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិពោធិ៍ចិនតុង ហើយប្តូរឈ្មោះជាអាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិភ្នំពេញនៅថ្ងៃទី១៥ ខែមករា ឆ្នាំ២០០៣។ ការកសាងដំបូងមានតាំងពីឆ្នាំ១៩២៤ ក្នុងសម័យអាណានិគមបារាំង។
អាកាសយានដ្ឋាននិងប៉មត្រួតពិនិត្យរចនាដោយស្ថាបត្យករបារាំង Pierre Dufau។ ចំណែកអគារទទួលភ្ញៀវ VIP រចនានិងសាងសង់ដោយស្ថាបត្យករខ្មែរដ៏ល្បី វណ្ណ មូលីវណ្ណ រួចរាល់នៅឆ្នាំ១៩៦៣ ដោយប្រើរចនាសម្ព័ន្ធដែកគ្របផ្ទាំងក្រណាត់។
ការកសាងដំបូង (១៩២៤)
រដ្ឋាភិបាលអាណានិគមបារាំងបានកសាងអាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិពោធិ៍ចិនតុង ដោយដំបូងជាព្រលានតូច សម្រាប់យោធានិងដឹកឯកសារជាចម្បង ដែលជាផ្នែកនៃបណ្តាញអាកាសចរណ៍ឥណ្ឌូចិនបារាំង។
សង្គ្រាមលោកលើកទី២ និងសម័យជប៉ុនកាន់កាប់ (១៩៤១–១៩៤៥)
ក្នុងសម័យជប៉ុនកាន់កាប់កម្ពុជា ព្រលានត្រូវបានពង្រីកសម្រាប់តម្រូវការយោធា ប៉ុន្តែមិនបានកសាងឡើងវិញទាំងស្រុងទេ។ កងទ័ពជប៉ុនប្រើប្រាស់សម្រាប់បម្លាស់ទីទ័ពនិងជំនួយឡូជីស្ទីក។
ពីទសវត្សរ៍១៩៦០ ដល់បច្ចុប្បន្ន
ក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ព្រលាននេះក្លាយជាព្រលានដែលអាចប្រើបានតែមួយគត់នៅភ្នំពេញ។ ក្រោយខ្មែរក្រហមឡើងកាន់អំណាចនៅឆ្នាំ១៩៧៥ បណ្តាញផ្លូវគោកនិងផ្លូវទឹកនៅភ្នំពេញស្ទើរតែទាំងអស់ជាប់គាំង ហើយជើងហោះហើរអន្តរជាតិស្ទើរទាំងអស់ផ្អាក លើកលែងជើងផ្ទាល់មួយចំនួនពីប៉េកាំងនិងព្យុងយ៉ាង។ ជើងទាំងនេះសម្រាប់អ្នកចូលរួមបណ្តុះបណ្តាលរដ្ឋាភិបាលថ្មី មន្ត្រីការទូត និងអ្នកជំនាញដែលស្ម័គ្រចិត្តត្រឡប់មកវិញ។
ភារកិច្ចប្រតិបត្តិការនឹងផ្ទេរទៅអាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិតេជោថ្មី ដែលជាព្រលានទំនើបលំដាប់4F អាចទទួលអ្នកដំណើរនិងទំនិញពីជុំវិញពិភពលោក និងយន្តហោះគ្រប់ប្រភេទគ្រប់ទំហំ។ របាយការណ៍ថា នេះបង្ហាញពីការអភិវឌ្ឍបន្តនិងកម្លាំងជាតិរបស់កម្ពុជាក្រោមសុខសន្តិភាព។
សរសេរដោយ៖ Chenda Teyte
